Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Λευκές σελίδες

Αδειάσανε των φίλων τα κιτάπια
και όλες οι σελίδες μου λευκές
τα ξύλα που πατούσα ήταν σάπια
κι εσύ με ένα σπίρτο μου τα καις

Οθόνες όλο σκόνη και σημάδια
γεμάτες ξεχασμένες προβολές
ελπίδες και χαμόγελα ρημάδια
και μνήμες αποφράδες και θολές

Είδα τους φίλους μου και τους μετράω
βρήκα τη δύναμη να τους ξεχνάω
κάθε που χάνονται τους προσπερνάω
είναι που μ’ έμαθες να μην πονάω

Γεμίσανε αράδες αναμνήσεις
αχάρακτα βινύλια λευκά
οι τόσες απουσίες αφυπνίσεις
σε όνειρα απάτες μυθικά

Φιλίες από κάρβουνο και στάχτη
που μοιάζανε πως είναι παστρικές
τα νήματα του μίσους σε αδράχτι
γεμίσανε τα χέρια χαρακιές

Είδα τους φίλους μου και τους μετράω
βρήκα τη δύναμη για να ξεχνάω
κάθε που χάνονται τους προσπερνάω
είναι που μ’ έμαθες να μην πονάω

Δεν υπάρχουν σχόλια: