Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

6-14

Καταστρεφόμαστε
Κι εσύ ρωτάς ρητορικά «ρε δε χεζόμαστε;»

Αφηνιάσαμε
Αρχιμανδρίτη τα αρχίδια εμείς πιάσαμε

Ξεσηκωθήκαμε
Σκάλωσε πόρτα στο γιακά και ξηλωθήκαμε

Ερωτευτήκαμε
Είχαμε θέα από ψηλά κι έτσι χεστήκαμε

Υπερψηφίσαμε
Σπρώξαμε λίγο τον κουβά, το γάλα χύσαμε

Βρωμολογίσαμε
«βρε δε μας χέζεις ρε Νταλάρα;», ψιθυρίσαμε

Εξουσιάσαμε
Και τα αρχίδια του παπά ξανά τα πιάσαμε

Αντισταθήκαμε
Κι όμως στα τέσσερα ξανά εμείς σταθήκαμε

Ελευθερώσαμε
Κι όμως το δάχτυλο σε μας, εμείς το χώσαμε

Υποταχθήκαμε
Για μια θέση στο δημόσιο σφαχτήκαμε

Συνευρεθήκαμε
Κι όταν ξημέρωσε δυο ξένοι που χαθήκαμε

Ασφαλιστήκαμε
Πρώτα ψηφίσαμε σκατά, μετά κλαφτήκαμε

Καλλωπιστήκαμε
Με Ουκρανίδα δύο μέτρα εμείς κλεφτήκαμε

Περιφρονήσαμε
Σε ξένους κάθε μας δικαίωμα αφήσαμε

Αδιαφορήσαμε
Κι όταν μας πήραν τα βρακιά μας, απορήσαμε

Αντιμιλήσαμε
«Ξέρεις ποιος είμαι ρε εγώ;», όλους ρωτήσαμε

Το ξενυχτήσαμε
Και τη τζιπάρα, πρώτη μούρη, την αφήσαμε

Ταπεινωθήκαμε
Ούτε λουλούδι στα μπουζούκια δε δεχτήκαμε

Αγανακτήσαμε
Που μία τσάντα του Vuitton δεν αποκτήσαμε

Απολαμβάναμε
Το φακελάκι του φτωχού όταν λαμβάναμε

Χρήμα σκορπίσαμε
Και το μοδάτο γκομενάκι το γαμήσαμε

Ξερολογίσαμε
Όλα τα φώτα μας απλόχερα χαρίσαμε

Κοκορευτήκαμε
Που με το δάνειο τα ξένα επισκεφτήκαμε

Σαν αρρωστήσαμε
Τότε Θεό αλλά και φίλους απαιτήσαμε

Ωχαδερφίσαμε
Όλα τα μείζονα, ελάσσονα τα χρίσαμε

Σοβαρευτήκαμε
Σβήσαν τα φώτα
κι έτσι πάλι κοιμηθήκαμε

Δεν υπάρχουν σχόλια: