Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Ο μετρονόμος

Πίνω καθημερινά καφέ, αλλά χωρίς καφεΐνη.
Καπνίζω, πάντα, ψεύτικο τσιγάρο.
Μ’ αρέσει να πίνω, αλλά ποτέ αλκοόλ.
Είμαι πάντα ευγενικός, έστω κι αν δεν το νοιώθω πάντα ρε παιδί μου.
Νευριάζω, αλλά δεν το δείχνω.
Οδηγάω, αλλά μόνο αν είναι απαραίτητο.
Παίρνω πολύ καλά λεφτά, αλλά δεν τα τρώω.
Βγαίνω έξω, αλλά ποτέ ως αργά.
Ψωνίζω, όχι όμως είδη πολυτέλειας.
Ερωτεύομαι αλλά προσέχω, μην χάσω και τα λογικά μου.
Γελάω με μέτρο, μην με πουν κι ελαφρόμυαλο.
Εκπλήσσομαι, αλλά το κρύβω ρε παιδί μου.
Φοβάμαι, πάντα όμως το παίζω άνετος.
Κλαίω, αλλά ποτέ κανείς δεν με είδε.
Έχω μυστικά και θα τα πάρω μαζί μου.
Κάνω έρωτα αλλά εντάξει, όχι τίποτα διαφορετικό.
Πάω στη θάλασσα, αλλά δε μ΄ αρέσει να κολυμπάω.
Μ’ αρέσει να γράφω ελεύθερη ποίηση, αλλά προσέχω και τι λέω.
Μ΄ αρέσουν οι γυναίκες, μόνο οι μελαχρινές όμως.


Σήμερα το πρωί ένας φίλος με κέρασε καφέ.

Έκανε όμως ένα λάθος…

…ο καφές …είχε καφεΐνη.

…ήταν!!! Ο ωραιότερος της ζωής μου!!!

Κι ύστερα κατάλαβα πως…

60 χρόνια τώρα, δεν έπινα καφέ!

…60 χρόνια τώρα, όλη η ζωή μου ήταν …ένας καφές χωρίς καφεΐνη.

…σαν να λέμε…

…έρωτας, χωρίς ηδονή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: