Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

ΘΎΜΗΣΗ

Πάλι το στόρι κατεβασμένο
Και τα τσιγάρα μου ένα σωρό

Ένα δωμάτιο κιτρινισμένο
Κι άλλο ν΄ αντέξω δε το μπορώ

Σκόνη και άρωμα ρυτιδιασμένο
Και η κατάντια μου για συντροφιά

Όλο το είναι μου αλαφιασμένο
Να με ρωτάει που είσαι πια


Θύμηση κι όνειρο κρυφό μου, που χωλαίνει
Και μία θάλασσα χρυσό για να σε δω
Έναν γαλάζιο ουρανό ν΄ αργοπεθαίνει
Κι εγώ στα μάτια σου να ψάχνω λυτρωμό


Πάλι το όνειρο ξεθωριασμένο
Και το σκοτάδι μου σαν ουρλιαχτό

Γελώ για πρόφαση πως δε προσμένω
Μα στη συνείδηση τ΄ ομολογώ

Μέσα στο σπίτι μου χίλιες εικόνες
Ψάχνω στο ασπρόμαυρο για να σε βρω

Μέσα στη σκέψη μου φτιάξαν κοιτώνες
Όλα τα λόγια που θέλω να πω


Θύμηση κι όνειρο κρυφό μου, που χωλαίνει
Και μία θάλασσα χρυσό για να σε δω
Έναν γαλάζιο ουρανό ν΄ αργοπεθαίνει
Κι εγώ στα μάτια σου να ψάχνω λυτρωμό

Δεν υπάρχουν σχόλια: