Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

ΤΟΣΑ ΒΡΆΔΙΑ ΜΌΝΗ

Τόσα βράδια μόνη
τόση σκοτεινιά
δρόμοι μες το χιόνι

Τόσες νύχτες πόνοι
δάκρυ στη καρδιά
σάρκα που κρυώνει

Γρήγορα νυχτώνει
τόση συννεφιά
κι έρωτας που λιώνει


Τόσες μέρες γυρνάς
και κανένας δε νοιάζεται
Σιωπηλά αγαπάς
έναν άντρα που βιάζεται
Τη φωνή σου ακούν
τα κρυφά μονοπάτια σου
Τη ζωή σου ζητούν
απ’ τα άδεια τα μάτια σου


Φόρεμα κρυμμένο
δώρο που πονά
έρωτα λουσμένο

Ρούχο σκονισμένο
μοιάζει η καρδιά
νύχτα φορεμένο

Έρωτα σημάδι
κάπου στο λαιμό
κάποτε από χάδι


Τόσες μέρες γυρνάς
και κανένας δε νοιάζεται
Σιωπηλά αγαπάς
έναν άντρα που βιάζεται
Τη φωνή σου ακούν
τα κρυφά μονοπάτια σου
Τη ζωή σου ζητούν
απ’ τα άδεια τα μάτια σου

Δεν υπάρχουν σχόλια: