Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Ο ΜΑΓΚΑΣ

Σηκώθηκα ένα πρωί
για τη δουλειά να πάω

Φτάνω μπροστά στο μαγαζί
λουκέτο συναντάω

Λυπάμαι επτωχεύσαμε
μου λέει τ΄ αφεντικό μου

Το δρόμο πήρα όπισθεν
χωρίς το μερτικό μου

Γυρίζω σπίτι τι να δω
με άφησε η γυναίκα

Κλέφτηκε με ένα φίλο μου
που είναι 2,10

Μου πήρε πόσα πράγματα
μου πήρε και το σκύλο

Δεν έχω για παράπονα
να πω ούτε ένα φίλο

Ξαν(α) απογοητεύτηκα
και πήρα το αμάξι

Γλιστράω στο οδόστρωμα
και πέφτω σε μια στάση

Αυτόφορο με πήγανε
και πέρασα τη μέρα

Εγγύηση κατέβαλα
για να τα βγάλω πέρα

Πήρα ταξί και γύρισα
ξανά πίσω στο σπίτι

Μα έξωση μου έκαναν
χρωστούσα ένα νοίκι


Μάγκας και πάλι
κι ας με κοιτάζουνε
οι άλλοι σαν ρεμάλι

Μάγκας και πάλι
και ας κατέληξα
να έχω μαύρο χάλι

Μάγκας και πάλι
μα για το σκύλο
δε θα πω ποτέ χαλάλι

Εκάθισα στο πάρκο
μια ανάσα για να πάρω

Τη τύχη μου την έβριζα
μήπως και τη τουμπάρω

Σηκώθηκα να φύγω και
κοιτάζω το σακάκι

Το βλέπω να ‘ναι κάπως
είχαν βάψει το παγκάκι

Στην εκκλησία πήγα
μήπως βρω καμιά βοήθεια

Και μου τη πέφτει ο παπάς
σας λέω την αλήθεια

Έφυγα πάλι τρέχοντας
για να του ξεγλυστρίσω

Κι εκείνος μου εφώναζε
«μωρό μου γύρνα πίσω»

Δυό τύποι με σταμάτησαν
και θέλαν τα λεφτά μου

Και τα στερνά μου πήρανε
τα λίγα χρήματά μου

Και στο καπάκι μια βροχή
με πιάνει που βρυχάται

Που ο βρεγμένος αν τη δει
θ΄ αρχίσει να φοβάται

Μπαίνω στο προποτζίδικο
λιγάκι να στεγνώσω

Στο τζόκερ βλέπω κέρδισα
δυό μύρια και τόσο


Μάγκας και πάλι
κι από τη πρώην
το σκυλί μου έχω πάρει

Μάγκας και πάλι
νέα γυναίκα
νέο σπίτι και Ferrari

Μάγκας και πάλι
κι από καράφλα
με φωνάζουν μακρυμάλη

-------------------------------------------------------------------
Ο ΜΟΥΡΑΤΟΣ

Γελάω φίλε δυστυχώς κι εσύ πουλάς και μούρη
Λυπάμαι που θα σου το πω μα είσαι κελεπούρι

Με χαϊλίκια και φρού φρού το παίζεις παλικάρι
Μα τέτοια μούρη που πουλάς πες μου ποιος θα την πάρει

Τσιγάρο όλο μου ζητάς κι από λεφτά ξεμένεις
Και τρέχεις στο Πανόραμα τάχα να παίξεις τένις


Με υαλικό και ρολογιά στη λεωφόρο Νίκης
Να ξεχειλίζεις γκλαμουριά πως στην ελίτ ανήκεις
Το ίδιο πράντα μου φοράς εδώ και πέντε χρόνια
Στις ελαφρόμυαλες πουλάς πως είσαι από σαλόνια


Στο κινητό όταν μιλάς πουλάς και αγοράζεις
Και με ματιές σου στα κλεφτά αν σε κοιτούν κοιτάζεις

Έβγαλες πάλι γκόμενα ξανθιά φύση και θέση
Που η Άρτα και τα Γιάννενα πάνω της έχουν πέσει

Ξέχασες όμως να της πεις ότι βιάγκρα παίρνεις
Και ότι στα τριάντα σου με τη μαμά σου μένεις


Με υαλικό και ρολογιά στη λεωφόρο Νίκης
Να ξεχειλίζεις γκλαμουριά πως στην ελίτ ανήκεις
Το ίδιο πράντα μου φοράς εδώ και πέντε χρόνια
Στις ελαφρόμυαλες πουλάς πως είσαι από σαλόνια

Δεν υπάρχουν σχόλια: